Tussen 2004 en 2005 schreef ik wekelijks voor de Haagsche en Goudsche Courant. Elke week ontmoette ik iemand. We zaten aan een keukentafel, op een bankje voor het ziekenhuis, in de duinen, of we stonden tegenover elkaar op straat. Soms vond zo iemand mij, soms vond ik hem of haar.
Ik luisterde. Vroeg af en toe iets. Schreef het op zoals het verteld was. Zonder samen te vatten wat er gebeurd was, zonder te moraliseren over wat het betekende. Gewoon: hier is deze mens, dit is wat hij vertelde, kijk maar wat je ermee doet.
Zes daarvan staan hieronder. Lees ze in de volgorde die je wilt — of klik op de titel die je het meeste aanspreekt.